Idea

Festiwal, znany w Polsce i wśród przyjaciół Krzysztofa Kieślowskiego jako Hommage à Krzysztof Kieślowski powstał z inicjatywy Fundacji Sztuki Współczesnej In Situ, Rodziny artysty i jego Przyjaciół.

Od samego początku zamiarem organizatorów, Przyjaciół  i Rady Programowej w składzie Ajki Tarasow i Stanisława Zawiślińskiego, a od października 2015 roku Doroty Paciarelli celem festiwalu było stworzenie miejsca, w którym zaproszeni festiwalowi goście, widzowie z Dolnego Śląska i innych regionów w Polsce, miłośnicy kina Kieślowskiego i – cytując za Stanisławem Zawiślińskim – „kina po Kieślowskim” , w tym pokolenie debiutującego od 2000 roku w kinie polskim i europejskim , a więc studenci szkół filmowych mogą spotkać się i przez trzy dni oglądać filmy Kieślowskiego oraz reżyserów i reżyserek, którzy mając coś istotnego do opowiedzenia.

Krzysztof Kieślowski w swoim wywiadzie opublikowanym w książce Karabasza „Bez fikcji – z notatek filmowego dokumentalisty” (WAF 1985) powiedział: „Nie ma w Polsce miejsca, gdzie moglibyśmy się spotkać. A tym tworzywem operujemy po to, żeby móc się spotkać. Na płaszczyźnie przekazu informacji, myśli, poglądów, nastrojów. Musi być sala projekcyjna…Dlatego jeżeli o kimkolwiek myślę, jak robię film, to myślę o sobie. Potem to się rozszerza. Naturalnie myślę o paru kolegach, o paru znajomych, o paru ludziach z  branży. Potem to się jeszcze trochę rozszerza, bo tam jest gdzieś jakiś DKF, który nagle chce coś zobaczyć. Jest parę osób z jakiegoś instytutu. A to ktoś z socjologii, a to paru z filozofii. A to nagle i maszyn matematycznych… Więc to się później rozszerza.” Uważamy, że tamtego czasu niewiele się zmieniło. Polscy młodzi filmowcy być może dzisiaj mają jeszcze mniej takich miejsc, sal projekcyjnych czy kin dla siebie. Coraz mniej jest takich miejsc spotykania się twórców z tzw. normalną widownią, szczególnie na tzw. prowincji, na obrzeżach kultura jest istotnym elementem tworzenia tożsamości regionalnej i poczucia więzi z innymi okazji do rozmów o filmach jest coraz mniej. Stąd jedną z idei, którą się kierujemy jest TWORZENIE MIEJSCA. Sokołowsko poprzez swoje położenie z dala od wielkiego miasta, od zgiełku, medialnego szumu, a a przy na tyle blisko kulturalnego centrum jakim jest Wrocław czy równie ciekawe kulturowo Wałbrzych czy Świdnica, by wyskoczyć na trzy dni w góry Sowie i w Kinie „Zdrowie” spotkać znanych aktorów, scenarzystów, obiecujące talenty europejskie i ludzi, porozmawiać z nimi, poczuć się częścią barwnej i arcyciekawej community jaką jest środowisko filmowców i kinomanów.

Inną ważną ideą, która Hommage à Kieślowski realizuje od 2005 roku z dużym powodzeniem jest HERITAGE a więc: pielęgnowanie, zachowanie, przypominanie i dyskurs z artystyczną i pedagogiczną spuścizną, także duchową, po artyście. Dzięki pomocy MkiDzN i Narodowego Instytutu Audiowizualnego, pomocy Przyjaciół artysty i ogromnemu zaangażowaniu p. Marii Kieślowskiej Fundacja In Situ dyspouje unikatowymi, pochodzącymi z archiwum rodzinnego i wielu przyjaciół Kieślowskiego dokumentami, zdjęciami, w tym zbiorem różnych wersji scenariuszy. Jak każdego roku i w roku 2016 goście festiwalowi ujrzą fragmenty Archiwum i wystawę multimedialną.

Szczególnie istotne w pracy zespołu przygotowującego tegoroczną edycję Hommage a Kieslowski jest DIALOG Z KINEM EUROPEJSKIM w duchu poszanowania kulturowej różnorodności i ideałów europejskich, a w szczególności wolności, braterstwa i równości i sposobu ich wyrażania za pomocą środków filmowych i w kontekście etycznych i moralnych wyzwań XXI wieku, przed jakimi i w centrum których stoi – Człowiek.

Od roku 2016 program filmowy podzielony jest na 3 sekcje: „Bez fikcji!” czyli kino dokumentalne; „Re: Interpretacje” t.j. filmy fabularne z Polski i Europy nawiązujące w warstwie poszukiwań narracyjnych, estetycznych i tematycznych do kina Krzysztofa Kieślowskiego lub pozostające w dyskursie społecznym i kulturowym oraz „Hommage à Kieślowski” t.j. pokaz 3-4 filmów Krzysztofa Kieślowskiego w kontekście okresu, w którym te filmy powstawały i w poszukiwaniu we wspólnej dyskusji z filmoznawcami, filozofami i filmowcami oraz widownią wcześniej niedostrzeganych znaczeń.

Dyskusje, wprowadzenia do filmów nawiązujące do ducha DKF i propagujące kino jako miejsce poszerzania horyzontów myślowych, stawiania pod znakiem zapytania naszych własnych, nierzadko niesłusznych czy przestarzałaych opinii.

W roku 2016 festiwal pójdzie tropem swoistej, delikatnej rady i mądrego zalecenia Krzysztofa Kieślowskiego kierowanego wielokrotnie do jego studentów w Polsce i Europie: Patrz uważnie.